نهج البلاغه

امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۷۲

امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۷۲

وَ قَالَ ع لَوْ قَدِ اِسْتَوَتْ قَدَمَایَ مِنْ هَذِهِ اَلْمَدَاحِضِ لَغَیَّرْتُ أَشْیَاءَ
حکمت ۲۷۲ ضرورت استقامت در برداشتن کجى‏ها
(سیاسى) و درود خدا بر او، فرمود: اگر از این فتنه‏ها و لغزشگاه با قدرت بگذرم، دگرگونى‏هاى بسیار پدید مى‏آورم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *