نهج البلاغه

امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۰۲

امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۰۲

وَ قَالَ ع مَا اَلْمُبْتَلَى اَلَّذِی قَدِ اِشْتَدَّ بِهِ اَلْبَلاَءُ بِأَحْوَجَ إِلَى اَلدُّعَاءِ اَلَّذِی لاَ یَأْمَنُ اَلْبَلاَءَ
حکمت ۳۰۲ نیاز انسان به دعا
(معنوى) و درود خدا بر او، فرمود: آن کس که به شدّت گرفتار دردى است نیازش به دعا بیشتر از تندرستى است که از بلا در امان است نمى‏باشد.

۱ Comment

  1. einabadi

    Very nice

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *