نهج البلاغه

امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۵۸

امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۵۸

وَ قَالَ ع أَیُّهَا اَلنَّاسُ لِیَرَکُمُ اَللَّهُ مِنَ اَلنِّعْمَهِ وَجِلِینَ کَمَا یَرَاکُمْ مِنَ اَلنِّقْمَهِ فَرِقِینَ إِنَّهُ مَنْ وُسِّعَ عَلَیْهِ فِی ذَاتِ یَدِهِ فَلَمْ یَرَ ذَلِکَ اِسْتِدْرَاجاً فَقَدْ أَمِنَ مَخُوفاً وَ مَنْ ضُیِّقَ عَلَیْهِ فِی ذَاتِ یَدِهِ فَلَمْ یَرَ ذَلِکَ اِخْتِبَاراً فَقَدْ ضَیَّعَ مَأْمُولاً
حکمت ۳۵۸ مسؤولیّت نعمت‏ها
(اخلاقى، اقتصادى) و درود خدا بر او، فرمود: اى مردم، باید خدا شما را به هنگام نعمت همانند هنگامه کیفر، ترسان بنگرد. زیرا کسى که رفاه و گشایش را زمینه گرفتار شدن خویش نداند، پس خود را از حوادث ترسناک ایمن مى‏پندارد، و آن کس که تنگدستى را آزمایش الهى نداند پاداشى را که امیدى به آن بود از دست خواهد داد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *