نهج البلاغه

امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۸۴

امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۸۴

وَ قَالَ ع اَلرُّکُونُ إِلَى اَلدُّنْیَا مَعَ مَا تُعَایِنُ مِنْهَا جَهْلٌ وَ اَلتَّقْصِیرُ فِی حُسْنِ اَلْعَمَلِ إِذَا وَثِقْتَ بِالثَّوَابِ عَلَیْهِ غَبْنٌ وَ اَلطُّمَأْنِینَهُ إِلَى کُلِّ أَحَدٍ قَبْلَ اَلاِخْتِبَارِ لَهُ عَجْزٌ
حکمت ۳۸۴ راه چگونه زیستن
(اخلاقى، تربیتى) و درود خدا بر او، فرمود: به دنیا آرامش یافتن در حالى که ناپایدارى آن مشاهده مى‏گردد، از نادانى است، و کوتاهى در اعمال نیکو با وجود یقین به پاداش آن، زیانکارى است، و قبل از آزمودن اشخاص، اطمینان پیدا کردن از عجز و ناتوانى است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *