نهج البلاغه

امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۴۰۰

امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۴۰۰

وَ قَالَ ع اَلْعَیْنُ حَقٌّ وَ اَلرُّقَى حَقٌّ وَ اَلسِّحْرُ حَقٌّ وَ اَلْفَأْلُ حَقٌّ وَ اَلطِّیَرَهُ لَیْسَتْ بِحَقٍّ وَ اَلْعَدْوَى لَیْسَتْ بِحَقٍّ وَ اَلطِّیبُ نُشْرَهٌ وَ اَلْعَسَلُ نُشْرَهٌ وَ اَلرُّکُوبُ نُشْرَهٌ وَ اَلنَّظَرُ إِلَى اَلْخُضْرَهِ نُشْرَهٌ
حکمت ۴۰۰ شناخت واقعیّت‏ها و خرافات
(علمى، اعتقادى) و درود خدا بر او، فرمود: چشم زخم حقیقت دارد، استفاده از نیروهاى مرموز طبیعت حقیقت دارد، سحر و جادو وجود دارد ، و فال نیک راست است، و رویداد بد را بد شگون دانستن، درست نیست، بوى خوش درمان و نشاط آور، عسل درمان کننده و نشاط آور، سوارى بهبودى آور، و نگاه به سبزه زار درمان کننده و نشاط آور است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *