نهج البلاغه

امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۴۸۰

امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۴۸۰

وَ قَالَ ع إِذَا اِحْتَشَمَ اَلْمُؤْمِنُ أَخَاهُ فَقَدْ فَارَقَهُ قال الرضی یقال حشمه و أحشمه إذا أغضبه و قیل أخجله أو احتشمه طلب ذلک له و هو مظنه مفارقته و هذا حین انتهاء الغایه بنا إلى قطع المختار من کلام أمیر المؤمنین علیه السلام حامدین للّه سبحانه على ما منّ به من توفیقنا لضم ما انتشر من أطرافه و تقریب ما بعد من أقطاره و تقرر العزم کما شرطنا أولا على تفضیل أوراق من البیاض فی آخر کل باب من الأبواب لیکون لاقتناص الشارد و استلحاق الوارد و ما عسى أن یظهر لنا بعد الغموض و یقع إلینا بعد الشذوذ و ما توفیقنا إلا باللّه علیه توکلنا و هو حسبنا و نعم الوکیل و ذلک فی رجب سنه أربع مائه من الهجره و صلى اللّه على سیدنا محمد خاتم الرسل و الهادی إلى خیر السبل و آله الطاهرین و أصحابه نجوم الیقین
حکمت ۴۸۰ آفت دوستى
(اخلاق اجتماعى) و درود خدا بر او، فرمود: وقتى مؤمن برادرش را به خشم آورد، به یقین از او جدا شده است.
مى‏گویم: (حشمه و احشمه، یعنى او را به خشم آورد، برخى گفته‏اند، یعنى او را شرمنده ساخت و احتشم به معناى فراهم آوردن چنین حالتى است که زمینه جدائى را پدید مى‏آورد).
(این آخرین قسمت از سخنان برگزیده امام، امیر المؤمنین علیه السّلام است که خداى را سپاس مى‏گویم تا مرا به این گرد آورى سخنان پراکنده، و نزدیک ساختن آنها به یکدیگر در یک مجموعه، توفیق عنایت فرمود، در آغاز کار، برگ‏هاى سفید در هر فصل قرار دادیم تا به کلام تازه، یا تفسیر جالبى که رسیدیم بر آن بیفزاییم، تا سخن پوشیده آشکار شود، و آنچه دست نایافتنى مى‏نمود به دست آید. توفیق ما از خداست، و بر او توکّل مى‏کنیم، که او ما را کفایت کننده و بهترین سرپرست است، و جمع آورى سخنان امام علیه السّلام در ماه رجب سال ۴۰۰ هجرى انجام پذیرفت درود ما بر سیّد و مولاى ما حضرت محمّد صلّى اللّه علیه و آله و سلّم خاتم پیامبران، و هدایت کننده انسانها به بهترین راه‏ها، و بر اهل بیت پاک و یاران او باد که ستارگان یقین‏اند)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *