از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

شعر شهادت امام علی (ع) – وقتی که با نان و نمک افطار می کرد

وقتی که با نان ونمک افطار می کرد
انگار که با فاطمه دیدار می کرد

هی شیر را از پیش خود می زد کنار و
هی دخترش باچشم تر اصرار می کرد

در آسمان انگار چیزی تازه می دید
از اشک دیده چشم را خونبار می کرد

دردست خود پیراهنی پرماجراداشت
که این جهان را برسرش آوار می کرد

امشب زشبهای دگر مظلوم تر بود
این رااذان، وقت سحر اقرار می کرد

دنیابرایش خاطراتی پرزغم داشت
که هر سحررا مثل شام تار می کرد

این پیرمردی که غرورش را شکستند
انا الیه راجعون تکرار می کرد

دلتنگ محسن بود این شبهای آخر
گریه به پهلو ودرو دیوار می کرد

قلاب در وقتی که بوسه زد به شالش
یاد غلاف وزخم دست یار می کرد

از بسکه دلتنگ نگاه همسرش بود
او ابن ملجم را خودش بیدار می کرد

همراه زینب دخترش محراب کوفه
گریه برای حیدر کرار می کرد

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *