احادیث و سخنان

منشا فصاحت و بلاغت کلام علی (ع)

اگر بخواهیم منشا فصاحت و بلاغت کلام حضرت امیر(ع) را که دوست و دشمن به آن اعتراف دارند بیابیم و به سرچشمه این چشمه جوشان حکمت و معرفت، که در مسیر تاریخ با جریانی پر خروش و پیاپی. بسیاری از دلهای مضطرب و خسته را آرامش و طراوت بخشیده و شمار زیادی از جانهای تشنه را سیراب نموده است که هر روز براین جلوه و عظمت افزون میگردد، برسیم. باید به یک واقعیت تاریخی که در سخنان خود آن حضرت نهفته است توجه کامل داشته باشیم، آنهم نشات و تربیت علی(ع) در دامن پیامبر عظیمالشانصلی الله علیه واله است. امیرالمومنین(ع) در بخشی از خطبه قاصعه به عظمت و شکوه رسول اکرمصلی الله علیه واله و نحوه تربیت خویش در نزد او میفرمایند:
“… وَ لَقَدْ قَرَنَ اللَّهُ بِهِ مِنْ لَدُنْ اَنْ کانَ فَطیماً اَعْظَمَ مَلَکٍ مِنْ مَلائِکَتِهِ یَسْلُکُ بِهِ طَریقَ الْمَکارِمِ وَمَحاسِنَ اَخْلاقِ الْعالَمِ لَیْلَهُ وَ نَهارَهُ وَ لَقَدْ کُنْتُ اَتَّبِعُهُ اِتّباعَ الْفَصِیلِ اَثَرَ اُمِّهِ یَرْفَعُ لی فی کُلِّ یَوْمٍ مِنْ اَخْلاقِهِ عَلَماً وَ یَاْمُرُنی بِالاَقْتِداءِ بِهِ.”۴۶؛
خداوند متعال از زمانی که پیامبر اکرمصلی الله علیه واله کودکی بیش نبودند، یکی از بزرگترین فرشتگان را همراه پیامبرش نمود تا او را در شب و روز به راههای فضایل و مکارم اخلاق ره نماید و من مانند کودکِ تازه از شیر شده که همیشه به دنبال مادرش میرود، درپی رسول خداصلی الله علیه واله بودم هر روز جلوهای از اخلاق نیکویش را به من مینمایاند و مرا به پیروی از آن امر مینمود.
وقتی که صفحات زرین تاریخ زندگی حضرت علی(ع) را ورق میزنیم و سیری در کلمات ارزشمند و انسانساز او در نهجالبلاغه مینماییم، درمییابیم که یک اتصال و پیوستگی و یک توافق روحی و تشابه اخلاقی در سرتاسر زندگی علی(ع) با رسول اکرمصلی الله علیه واله وجود دارد که نشات گرفته از تربیت بینظیر علی(ع) در دامن نبوّت است. علی(ع) دست پرورده شخص رسول اکرمصلی الله علیه واله است، نه تنها ازتعلیماترسولخداصلی الله علیه واله استفاده کرده است، بلکه رسول خداصلی الله علیه واله مربّی خصوصی و معلم خانگی علی(ع) بوده است، علی(ع) با رسول خداصلی الله علیه واله علاوه بر قرابت نسبی، قرابت روحی و تربیتی دارد، کلام خود علی(ع) این واقعیت را بیان میکند:
“… وَ اَنَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ کَالصَّنْوِ مِنَ الصِّنْوِ۴۷ وَ الذِّرَاعِ مِنَ الْعَضُدِ”۴۸؛
من و رسول خداصلی الله علیه واله مانند دو درخت توام بودیم که یک ریشه داشته باشد، و من برای او مانند ذراع برای بازو بودم.
ما در بخشهای آینده، همراهی علی(ع) با رسول خداصلی الله علیه واله و هماهنگی آن حضرت با قرآن و سنت پیامبرصلی الله علیه واله را بحث خواهیم کرد، که در این باره، سخنان حضرت امیر(ع) در نهجالبلاغه فراوان آمده است. روایات،سخنانبزرگان تاریخ در منابع بیشمار، بسیار به چشم میخوردکهاین حقیقت را در وجود علی(ع) در ابعاد مختلف بیان میکند، بطوری که اگر چنین حکمتی در او نبود و چنین کلمات فصیح و بلیغی از او صادر نمیشد، آنجا در اذهان سوال مطرح میشد که چرا؟۴۹
برگرفته از کتاب امام علی (ع) در نهج البلاغه نوشته آقای عظیم عظیم پور مقدم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *